Szczyt znajdujący się we wschodniej części Małych Pienin, zwany także Wysokimi Skałkami. Leży pomiędzy szczytem Borsuczyny (939 m), od którego oddzielony jest przełęczą Stachurówki (908 m) i Kapralową Wysoką, a Smerekową (1014 m). Stanowi jednocześnie najwyższy szczyt całych Pienin oraz punkt Pienińskiego Pasma Skałkowego (1050m n.p.m.). Charakteryzuje się regularnym stożkiem, który wypiętrza się z masywnego grzbietu. Wierzchołek od południowo wschodniej strony tworzy strome uskoki, liczące od 5 do 20 metrów, od zachodu znajdują się garby oraz wystające skałki, czyli Szurdakowa Skała i Fidrykowa Skała. Szczyt zbudowany jest z czerwonego wapienia krynoidowego, i jest zalesiony górnoreglowym borem świerkowym, co zarazem tworzy ten obszar jedynym, w którym rośnie las tego rodzaju poniżej dolnej granicy wysokości. Był to wystarczający powód dla stworzenia rezerwatu przyrody – Wysokie Skałki, który zajmuje 13,87 ha. Ma on za zadanie ochronę świerczyny, buczyny, oraz licznych gatunków rzadkich roślin np.:  tojad mocny, lilia złotogłów lub też modrzyk górski.  Na wierzchołek prowadzi droga wzdłuż granicy, została ona udoskonalona przez dołożenie metalowych schodów oraz barierek, gwarantuje to bezpieczeństwo podczas zdobywania szczytu. Podczas podejścia towarzyszą nam malownicze widoki, zaczynając od Tatr, przez całe Pieniny, Gorce, najwyższe szczytu Beskidu Wyspowego oraz, za Doliną Grajcarka Beskid Sądecki.