Trzy Korony
Dobrze wydzielona część pasma Pienin Właściwych, zawdzięczająca swoją popularność malowniczym wyglądem oraz doskonałymi punktami widokowymi.
Masyw jest zakończony pięcioma wapiennymi, pionowymi skałami o trójkątnych kształtach, na który składają się następujące szczyty: Zamkowa Góra (799 m n.p.m.), Facimiech (783 m n.p.m.), Łysina (792 m n.p.m.), Klejowa Góra (579 m n.p.m.), Ostry Wierch (851 m n.p.m.), oraz najwyższy z tych szczytów Trzy Korony (982m n.p.m.) - błędnie uznawany za najwyższy szczyt Pienin. Razem tworzą koronę, stąd nazwa całego masywu. Swoją popularność zawdzięczają malowniczym wyglądem oraz doskonałymi punktami widokowymi, znajdującymi się na trasie prowadzącej do samych szczytów. Trzy Korony wznoszą się po lewej stronie biegu Dunajca, kilka kilometrów od granicy polsko – słowackiej. Można tu znaleźć dużo wysokich, stromo podciętych wapiennych turni, głębokie wąwozy, usypiska piargów oraz Pieniński Przełom, który tworzy głęboki kanion. Na urwistych wapiennych skałach znajdują się odmiany rzadkich roślin wapieniolubnych, i liczne jaskinie. Już od XIX w., na Trzy Korony wychodziły liczne wycieczki, a w 1860 roku wjeżdżano pod sam szczyt konnymi zaprzęgami.