Miejsce, w którym skupiło się kilka pięknych, najcenniejszych budowli uzdrowiska - efekt polskiej architektury XIX wieku.

Jest efektem polskiej architektury XIX wieku, z niedużym akcentem zachodniej sztuki. Przy wejściu znajduje się „Stara Kancelaria” wybudowana w latach 1864 - 1865. W jego centralnej części znajduje się piękna fontanna i obelisk dr. Józefa Dietla z 1865 roku. W zachodniej części widoczny jest dom „Pod Bogarodzicą” wybudowany w 1853 r. Na północnym fragmencie placu zajmują wille „Holenderka” i „Dom nad Zdrojami”. Ta pierwsza została zbudowana w 1855 r., w stylu holenderskim. Obecnie znajduje się tam sklep, a z tyłu rozlewnia wody „szczawniczanka”. Na willi „Dom nad Zdrojami” powstały dwa malowidła przedstawiające św. Kingę (patronka Pienin) oraz św. Barbarę (patronka górników i zdrojów). Obecnie są zasłonięte przez pożar budynku, który wybuchł w 2002 roku, podobnie jak pijalnia „Stefan”. Willa „Szwajcarka górna” słynie z pobytu w niej Kazimierza Przerwy – Tetmajera, podczas tygodniowego wypoczynku w Szczawnicy. Z Placem Dietla sąsiaduje Park Górny im. hrabiego Adama Stadnickiego o powierzchni 10 ha. Znajduje się w nim wiele wspaniałych gatunków fauny i flory. Na skraju parku widnieje kapliczka Matki Boskiej Królowej Nieba, wybudowana w latach 1844-1847 w stylu neogotyckim. Podczas zwiedzania placu uwagę zwraca popiersie założyciela uzdrowiska Józefa Szalaya, które zostało odsłonięte 12.05.2002r.