Klasztor znajdujący się w po słowackiej stronie Pienin, wiąże się z nim stara legenda o widmie mnicha.

Wioska leżąca w Słowacji, usytuowana nad rzeką Dunajec. Jej największą atrakcją jest klasztor, od którego wzięła się nazwa miejsca. Wybudował go Kokosz Berzeviczy dla kartuzów z Klasztoriska w Słowackim raju, jako zadośćuczynienie za morderstwo którego się dopuścił. Budynek początkowo był nazywany lechickim, po pewnym czasie zmienił nazwę na obecną, która wiąże się z jego zabudowaniami pokrytymi czerwona dachówką. W 1563 roku klasztor został zniesiony przez króla Ferdynanda, który tłumaczył swój czyn rozpustą zakonników. Od tamtej pory z zakonem wiąże się pewna legenda o krwawym widmie mnicha, który zaciągnięty do pługa orze nieurodzajne skalne zagony. Jego plecy są okaleczane batami podczas gry on sieje kamienie, z których rodzą się kolejne kamienie, po czym ma nich upiec chleb. Klasztor został oddany zakonnikom dopiero przez biskupa Nitry w 1699 roku. Rozbudowano go wtedy, uwzględniając miejsca dla pielgrzymów. Uznano także, że zakonnicy nie powinni opuszczać jego murów. Obecnie z Czerwonego Klasztoru od lat odpływają tratwy słowackiego spływu Przełomem Pienińskim. Przy zespole klasztornym znajduje się restauracja, bufety, sklepy z pamiątkami. A obok pole namiotowe, i autocamping, gdzie w czerwcu corocznie organizowany jest festiwal.